خیلی چیزا رو دور و ورمون از تکنولوژی میبینیم. اینا رو اختراع کردیم تا راحت تر زندگی کنیم، راحت تر با همدیگه ارتباط داشته باشیم. ولی واقعاً همینطوره؟ موبایل، لپ تاپ، mp3 player، تلفن، تلویزیون ... همه ی اینا اومدن که زندگی رو راحت کنن و ما رو به هم نزدیکتر! ولی چیزی که ما الآن میبینیم همینه؟

بعید میدونم!!!

از یه چیزای دنیای امروز خوشم نمیاد! از اینکه تعریف روابط، دوستی ها، با هم بودن ها، تفریح ها و یه سری چیزای دیگه عوض شده.

عاشق اون خونه های قدیمی با پشتی و سماور و دور هم بودنها هستم. عاشق اون نمی که بعد از آب دادن حیاط به مشام میرسید. اون از ته دل خندیدن ها و با هم رو راست بودن ها و پشت هم بودنها!

این روزا دیگه روزمرگی بد جوری داره آدما رو از خیلی چیزا دور نگه میداره. باید حتماً برای کارات برنامه بریزی تا اگه شد اون وسط یه وقت خالی برای کاری که میخوای، تفریحی که دوست داری پبدا کنی. تازه اگه شد! بچه برای اینکه با پدرش باشه وقت نداره، یعنی بهتره بگم جناب آقای پدر فرصت بودن با خانواده رو ندارن...

از این روزگار دلم گرفته. ولی وقتی با همین فرم بزرگ شدیم، تغییر دادنش یه جورایی سخته. مثل ترک کردن یه معتاد! همراه با درد زیادیه